|

Twijfel en onderbuik is geen “tegen”

Donderdagavond 10 september sprak de gemeenteraad van Dronten over de noodopvang. Een motie van D66 en de ChristenUnie voor verdiepend onderzoek naar de feiten werd verworpen met 9 stemmen voor en 20 tegen; Dronten Sociaal stemde voor. De ochtend erna was fractievoorzitter Peter Duvekot te gast bij Omroep Flevoland. Hieronder zijn eigen reactie, en daaronder het interview.

Ik ben er echt helemaal klaar mee nu. Telkens in een hokje geduwd worden als het gaat om de noodopvang van vluchtelingen. Je bent “voor” of je bent “tegen”. Zo simpel is het leven niet, en ik doe daar niet meer aan mee.

Ook ik heb een ongemakkelijk gevoel gehad bij de lange rij asielzoekers die elke dag van het station naar het centrum liep. Dat mag je gewoon zeggen, dat mag er zijn. Maar ik ken geen concreet onderbouwd voorbeeld waar het echt mis is gegaan. De winkeliersverenigingen ook niet. En Dorpsbelangen Biddinghuizen inventariseerde het, en hoorde het niet. De feiten ondersteunen het niet, maar het onderbuikgevoel en de twijfels zijn echt. Daar zou het gesprek eens over moeten gaan.

En waar we met z’n allen terecht heel erg boos over zijn, is dat het Rijk dit zelf veroorzaakt heeft. Geen spreiding, geen regie, alles op een paar plekken gedumpt. En al die gemeenten die nul moeite doen voor hun verplichting zijn beschamend. Dronten draagt wel, al jaren.

In Dronten werd de VVD de grootste en dat geeft een mandaat om besluiten te nemen. Dat gun ik ze van harte, zo werkt de democratie. Maar een mandaat is geen meting van wat er in de samenleving leeft. Dat zijn twee verschillende dingen, en ze worden door elkaar gebruikt.

Twijfel en onderbuik is geen “tegen”. En in de politiek moet je nog steeds verantwoorden wat je zegt. Als je zegt dat het draagvlak verdwenen is, moet je dat onderbouwen. De cijfers zeggen echt iets anders, maar dat bekt niet zo lekker. Ongefundeerd “basta” roepen wel. Bah!

De mensen die altijd hielpen bij de opvang zaten op de tribune. Ze werden vriendelijk bedankt, maar niet gehoord. En de grote groep die twijfels en vragen heeft maar niet “tegen” is, wordt alsnog in die hoek gedrukt.

Ik probeerde het gisteren nog wel. Sluit de opvang bij Walibi, want dat is de afspraak. Maar neem een voorbeeld aan zestien andere gemeenten. Die organiseren hun eigen opvang, zonder COA, zonder dwang. Klein en op eigen voorwaarden. Lekker eigenwijs. Dat past me wel.


Het interview bij Omroep Flevoland